در دنیای توسعه و پیشرفت امروزی برند های باکیفیت و بسیاری را شاهد هستیم. امروز دیگر برند ها ساکت و بی سر و صدا کارشان را ادامه نمی دهند و در واقع اگر بی سر و صدا بنشینند کارشان ادامه پیدا نمی کند! وقتی بحث رقابت به دنیای برند ها راه پیدا کرد، آنها به هر دری می زنند تا بهتر و با ارزش تر از دیگر برند ها به نظر آیند. دراین میان برند ها به دو دسته تقسیم می شوند و هر دو دسته به فکر ارزش آفرینی هستند و می خواهند تبدیل به یک برند ارزش آفرین شوند اما راه  و استراتژی آنها متفاوت است و همین باعث می شود یکی برنده و دیگری بازنده میدان باشد.

دسته اول برند هایی هستند که برای ارزش آفرینی بدون هیچگونه توجهی به رعایت اصول اخلاقی دست به رزومه سازی می زنند و بی تجربگی خود را تبدیل به ارزش برند خود می کنند. آنها رزومه های دروغین می سازند و سعی می کنند با بزرگ نمایی کارهای کوچکشان برای خود ارزش آفرینی کنند. اغلب این برند ها، برند های بی تجربه هستند و دستشان برای خود نمایی خالی است.

اگر بخواهم رزومه های دروغین اینگونه برند ها را مثال بزنم جایی برای مطالب دیگر در سعیدوب باقی نمی ماند. برای مثال یک شرکت تولید کننده خودرو تازه کار در ایران با تنها یک قرار کوچک با شرکت خودرو سازی در پاکستان در تبلیغات خود این چنین بیان می کند؛”شرکت خودروسازی جعفری باداشتن قرارداد های خارجی و تولید خودرو های با کیفیت خاورمیانه” و با چسباندن جمله “این فقط یک شعار نیست” به آخر حرفشان به آن اعتبار می بخشند. البته مثال من وجود خارجی ندارد!

و در اینجا برند های دیگر برای ارزش آفرینی دست به کار دیگری می زنند. این شرکت ها خودشان رزومه بسیار قوی دارند و نیازمند ساخت و پرورش رزومه های دروغین نمی باشند و اکثرا آنها را در معرض دید عموم قرار نمی دهند. این برند ها با افزایش سطح کیفی خدمات و محصولات خود را در اذهان عمومی ماندگار می کنند. اینگونه برند ها اگر بخواهند با رزومه سازی وارد عرصه ارزش آفرینی شوند دیگر دسته اول حریف آنها نمی شوند ولی با این وجود ارزش خود را اینگونه پایین نمی آورد و به کار خود ادامه میدهند

آیا یک برند قدرتمند نیازمند نشان دادن قدرت خود با رزومه سازی است؟ نظر شما چیست؟ کدام دسته موفق می شوند؟

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *