فرهنگ در کشور ما باعث برخی از عادات نامناسب شده است. عدم دسترسی به آثار هنری سبب شده است تا افراد استفاده غیرمجاز آن را نوعی کار عادی تلقی کنند. در صورتی که هنرمند برای این هزینه گزافی کرده است و انتظار حداقل جبران آن هزینه ها را دارد اما در ایران دزدی آثار هنری یک نوع دزدی یا حق دیگران به حساب نمی آید. در کشورهای توسعه یافته نادیده گرفتن حق کپی رایت تبعات سنگینی را در پی دارد اما در ایران این موضوع امری تعریف نشده است.

حال عدم دسترسی به محصولات خارجی و عدم رعایت قانون کپی رایت برای این محصولات قابل توجیه است اما برای آثاری که در داخل کشور خودمان تولید می شود نمی توانیم این موضوع را توجیه کنیم. سال هاست که این موضوع جزئی از فرهنگ مردم ایران شده است که چرا برای آثاری که به طور رایگان در اینترنت قابل دسترسی و دانلود هستند باید هزینه های گزافی پرداخت و آنها را خریداری کنم. استفاده بدون رعایت حق کپی رایت از آثار موسیقی دانان تولید کنندگان آهنگ و همچنین آثار سینمایی تاثیر بسیار بدی بر روی این صنعت گذاشته است.

شاید برخی از افراد و برخی از قطعات آهنگ توسط خود فرد سازنده به صورت رایگان توسط پخش سراسری موزیک در دسترس همه افراد قرار گیرد اما آثاری که به صورت آلبوم برای فروش قرار داده می شوند را الزاما بایستی به صورت اورجینال تهیه کرد. اخیرا فرهنگ سازی های متعددی به روش های گوناگون برای تهیه نسخه های اصلی آثار صورت گرفته است اما همچنان تاثیرات بسیار کمی داشته است.

در واقع بایستی با تبلیغات و قرار دادن موارد تشویقی افراد رابرای خریدن نسخه های اصلی تشویق کرد یکی از راه ها قرعه کشی بین خریداران یک آثار است، روش دیگر پایین آوردن قیمت محصولات می باشد به نحوی که برای همه قابلیت تهیه محصول وجود داشته باشد. باید بدانید سود کمتر بهتر از ضرر بیشتر است.

فرهنگ سازی صحیح در رسانه های اجتماعی نیز روشی مفید برای ترغیب افراد به خرید محصولات اورجینال است. اینکه عواقب این کار و تأثیرات آن بر هنرمندان چگونه است شاید افراد را آگاه کند که از قانون کپی رایت تبعیت کنند. در این زمینه کم کاری های متعددی صورت گرفته است اما بهتر است با تبلیغات مؤثرتر افراد را به خریدن محصولات اورجینال تشویق کنیم.

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *